Elton John

Mój ukochany piosenkarz. Przy jego muzyce, robię się nie przytomna. Nie każdy go zna, więc tutaj cała jego biografia:

Sir Elton Hercules John (ur. 25 marca 1947 w Pinner jako Reginald Kenneth Dwight) – brytyjski piosenkarz, kompozytor i pianista początkowo związany z gatunkami rock and roll i psychodeliczny rock, później ewoluujący w kierunku muzyki środka, soft rocka, stał się w końcu gwiazdą współczesnej muzyki pop.

Dzieciństwo [edytuj]

Uczęszczał do County Grammar School w Pinner do 15 roku życia, kiedy to na niedługo przed egzaminem maturalnym postanowił opuścić szkołę, na rzecz muzyki. Dyrektor zgodził się wypisać Reginalda, jednak pod warunkiem dania słowa, że da sobie radę w życiu. Kiedy Elton zaczął całkowicie poważnie myśleć nad swą karierą muzyczną, ojciec chciał pokierować go na coś mniej ekstrawaganckiego – widział swego syna w roli bankiera. Przyszły showman myślał jednak tylko o muzyce. Uwielbiał grać na fortepianie, do czego z resztą miał niebywały talent. Naukę gry na tym instrumencie rozpoczął w wieku 3 lat, a już rok później zaskoczył swą matkę grając ze słuchu “The Skater’s Waltz” Winifreda Atwella. Niedługo później grą na fortepianie zaczął urozmaicać rodzinne uroczystości, a w wieku 7 lat zaczął pobierać profesjonalne lekcje. Na zajęciach wyróżniał się swymi zdolnościami wraz z umiejętnością komponowania melodii. W wieku 11 lat wygrał stypendium dla juniorów do Royal Academy Of Music. W ciągu następnych pięciu lat, Elton uczęszczał na sobotnie lekcje na Akademii, chodząc równolegle do szkoły w Pinner. Od kiedy tylko zaczął grać, uwielbiał grywać Chopina i Bacha. Śpiewał też w chórze na Royal Academy of Music. Gdy pianista miał 15 lat, jego rodzice rozwiedli się.

Początki [edytuj]

W wieku 15 lat, dzięki pomocy matki Sheili i ojczyma “Derfa”, Reginald Dwight został weekendowym pianistą pobliskiego pubu Northwood Hills, gdzie grał piątkowymi, sobotnimi i niedzielnymi nocami. Grał country z repertuaru Jim Reevesa: “He’ll Have to Go”, irlandzkie piosenki takie jak “When Irish Eyes Are Smiling”, stare pubowe szlagiery jak “Roll Out The Barrel”, ale też utwory napisane przez samego siebie.

W 1964 roku uformował swój pierwszy zespół nazwany Bluesology, jednak nie zagrzał tam długo miejsca. Wkrótce znudziło mu się granie muzyki soulowej w Bluesology. Poprzez ogłoszenie w gazecie poznał Berniego Taupina, który został jego tekściarzem i jest nim do dziś. W roku 1970 Elton John wydał pierwszy solowy album zatytułowany “Empty Sky”. Płyta została ciepło przyjęta przez krytyków, ale nie odniosła sukcesu komercyjnego. Natomiast kolejny album, “Elton John”, stał się wielkim hitem, tak jak i utwór “Your Song”, który skutecznie wypromował macierzystą płytę. Następne longplaye biły rekordy popularności, zwłaszcza w najbardziej przychylnym dla Eltona kraju jakim były Stany Zjednoczone. Z jednej strony sława, z drugiej kompleksy na punkcie własnego wyglądu i skłonności homoseksualne – to wszystko zderzyło się w jednym okresie. Elton nie mogąc sobie poradzić ze swymi problemami, sięgnął po narkotyki i alkohol i wkrótce uzależnił się. Aby z powodu swych kompleksów paradoksalnie zwrócić na siebie uwagę, Elton zaczął szokować na koncertach – zarówno strojem, jak i zachowaniem. To wszystko nie przeszkodziło mu w dalszym szturmowaniu list przebojów. Przeszkodą nie było również oficjalne przyznanie się Eltona do homoseksualizmu w roku 1976 w wywiadzie dla “The Rollingstone Magazine”.

Lata 80′ i 90′ [edytuj]

Muzyka Eltona Johna przez czas jego kariery cały czas się zmieniała. W latach 70. w muzyce Rega dominował fortepian i gitara, lata 80. opanowała moda na dźwięki syntetyczne. Modzie tej uległ też Elton, oprócz tego zaczął komponować bardziej dynamiczne piosenki jak na przykład “I’m Still Standing”. W latach 90. piosenkarz umiejętnie uwydatnił swój dojrzały już, aksamitny głos, poprzez komponowanie ballad, z których wiele stało się przebojami. Tylko jeden element twórczości Eltona pozostaje niezmienny – fortepian. Z tego dość nietypowego dla rock’n'rolla instrumentu Eltonowi udało się zrobić swój największy atut.

• W 1993 roku Elton John poznaje, wtedy jeszcze 30-letniego, Davida Furnisha, który wkrótce zostaje jego partnerem: “To mężczyzna mojego życia” – powiedział Elton.
• W marcu 1995 roku Elton John i Tim Rice otrzymują Oscara za piosenkę “Can You Feel The Love Tonight” do filmu “Król Lew”. Następny rok przynosi nagrodę Królewskiej Akademii Muzycznej (Elton jest jedynym w historii kompozytorem muzyki rozrywkowej, który dostał tę nagrodę).
• Rok 1997 to wyjątkowo niefortunny okres dla Eltona. Najpierw śmierć Gianniego Versace, włoskiego projektanta mody, który był bliskim przyjacielem Brytyjczyka, potem kolejna tragiczna śmierć – Księżnej Diany, która również należała do grona przyjaciół muzyka. “Candle In The Wind 1997″, piosenka zaśpiewana przez Eltona na pogrzebie Diany z napisanym na nowo tekstem, sprzedała się w rekordowej liczbie 32 mln egzemplarzy, co jest równoznaczne z pobiciem rekordu sprzedaży singla ustanowionego przez Binga Crosby utworem “White Christmas”.
• 1 stycznia 1998 roku Królowa Elżbieta II nadaje Eltonowi szlachectwo za promocję kultury brytyjskiej w świecie. Wprawdzie Elton John może używać tytułu “Sir” od 1 stycznia, ale uroczystość nadania szlachectwa odbyła się dopiero 24 lutego. Również na początku roku piosenkarzowi zaproponowano 6 mln funtów brytyjskich za napisanie autobiografii, ale Elton zażądał 10 mln, co jest najwidoczniej za wysoką ceną dla wydawnictwa.

Kolejnym osiągnięciem Sir Eltona jest zdobycie nagrody Grammy (już piątej) 25 lutego w kategorii “najlepszy męski wykonawca popowy” za wykonanie “CITW 1997″. Tym samym Elton dokonuje rzeczy bardzo rzadkiej – zdobywa 3 najważniejsze nagrody amerykańskiego przemysłu muzycznego w ciągu jednego roku. Pozostałe to Billboard Magazine Award i American Music Award w kategorii “najlepszy dojrzały wykonawca męski”. Kolejne miesiące roku 1998 również przyniosły kilka przykrych wiadomości. Odeszli kolejni znajomi Eltona: Tammy Wynette okrzyknięta królową country, Linda McCartney i Frank Sinatra. Sam Elton pokłócił się ze swoim wieloletnim menedżerem Johnem Reidem w wyniku czego Reid został wyrzucony z pracy. O tym jak ciężko Elton przeżył te przykre zdarzenia świadczy jego wypowiedź podczas rozdania nagród Ivor Novello (była to już co najmniej ósma nagroda Ivor Novello dla Eltona): “If someone had told me last year that Gianni Versace would be gone, and that Princess Diana would be gone, and Linda McCartney would be gone, and that I wouldn’t have a manager, I’d have said you were f****** mad.” (“Gdyby ktoś powiedział mi rok temu, że Gianni Versace odejdzie i że Księżna Diana odejdzie i Linda McCartney odejdzie i że nie będę miał menadżera, powiedziałbym że jest piep… szaleńcem.”). Również w 1998 roku Elton skomponował muzykę do dwóch musicali wytwórni Disneya, która po sukcesie ścieżki dźwiękowej do “Króla Lwa” zaproponowała zespołowi Elton John – Tim Rice stałą współpracę. Pierwszy to musicalowa wersja właśnie “Króla Lwa” (przedstawienie zdobyło 6 nagród Tony – musicalowych odpowiedników Oscarów), drugi nosi tytuł “Elaborate Lives: The Legend of Aida”.

Historia kariery w pigułce [edytuj]

Jako jeden z niewielu artystów popowych zdołał utrzymać niezmienną popularność przez cały okres swej twórczości. Pomogły mu w tym jego niewątpliwe zdolności kompozytorskie, instrumentalna perfekcja, umiejętność tworzenia scenicznego wizerunku, a przede wszystkim zdolność wyczuwania trendów w muzyce. Był zawsze tam, gdzie toczył się główny nurt muzyki popularnej. Rozpoczął grając muzykę leżącą na pograniczu psychodelicznego i progresywnego rocka. Wraz z The Who wziął udział w nagrywaniu opery rockowej Tommy (słynny Pinball Wizard). Przykładem jego dokonań z tego okresu jest przebój Rocket Man i Goodbye Yellow Brick Road. Wkrótce jednak wybrał lżejsze brzmienie stając się jednym z najbardziej charakterystycznych przedstawicieli glamour rocka w jego lekkiej, popowej odmianie. Z tego okresu pochodzi kiczowaty wizerunek artysty, z którym jest najczęściej kojarzony. Zahaczając o styl disco w końcu lat siedemdziesiątych i nową falę w początku osiemdziesiątych, skończył jako piosenkarz zrównoważonego popu dla dorosłych. W 1994 roku napisał muzykę do filmu “Król Lew” w skład której wchodził jeden z najbardziej znanych utworów na świecie – “Can You Feel The Love Tonight” .

Jest homoseksualistą. W 1976 podał do publicznej wiadomości, że jest biseksualistą, jednak później to odwołał i przyznał, że jest gejem. 14 lutego 1984, na prośbę swojej matki, poślubił Niemkę Renate Blauel, z którą po trzech latach się rozwiódł. 21 grudnia 2005, po 12 latach związku, zawarł związek cywilny z Davidem Furnishem.

Ciekawostki [edytuj]

• Swój artystyczny pseudonim zapożyczył od dwóch innych – Elton Dean i Long John Baldry. Tak nazywali się koledzy Rega z zespołu Bluesology.
• Artysta został ogłoszony drugim najczęściej granym artystą w brytyjskim radiu w ciągu ostatnich 20 lat. Pierwsze miejsce przypadło Georgowi Michaelowi.
• Od pogrzebu księżnej Walii wokalista nie wykonuje “Candle In The Wind” podczas występów.
• Na początku lat 90. wziął udział w reklamie Coca-Coli Light.
• W 1992 wziął udział w koncercie na Wembley, poświęconym pamięci Freddiego Mercury’ego, którego był przyjacielem. Był jedną z niewielu osób biorących udział w jego uroczystościach pogrzebowych.
• W 1994 wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame
• W 1998 otrzymał tytuł szlachecki (i związane z tym prawo do używania tytułu Sir) od królowej Elżbiety II
• W listopadzie 1999 wystąpił w Royal Albert Hall w Londynie na „Equality Show” dla uczczenia 30. rocznicy wydarzeń w Stonewall Inn (razem z Jimmym Somervillem, Georgem Michaelem i Boyem Georgem)
• Na początku stulecia Elton zarabiał przeciętnie 32.08 miliona funtów rocznie.
• 5 czerwca 2001, wystawił na aukcję 20 swoich luksusowych samochodów, m.in.: Jaguara XJ220 z 1993 roku, Ferrari Testarossę, Bentleya Convertible, Jaguara E Type z 1965, Rolls-Roycea Phantom VI z 1973 z systemem stereo za 28 000 funtów, Aston Martina V8 Vantage Coupe z 1978. Zarobił w ten sposób około 2 milionów funtów.
• Aston Martin V8 Vantage Coupe (sprzedany na aukcji), pomalowany był na czarno, czerwono i żółto. Są to barwy Watford Football Club – ulubionej drużyny Eltona.
• W sierpniu 2002 amerykański magazyn dla panów FHM ogłosił listę “najgorzej ubranych mężczyzn”. Elton John zajął na niej pierwsze miejsce.
• W 2002 roku Elton wraz z Berniem Taupinem otrzymali wyróżnienie od Stowarzyszenia Brytyjskiego Przemysłu Muzycznego za wkład pary w rozwój brytyjskiej muzyki. Zostało im ono wręczone podczas 11. dorocznego Obiadu Przemysłu Muzycznego 4 listopada w londyńskim hotelu Grosvenor House.
• Również w tym samym roku artysta był w posiadaniu ponad 4000 par okularów. Wiadomo jednak, że do 55 roku życia udało mu się kupić ich aż 20 000.
• W ciągu pierwszej dekady istnienia, jego fundacja na rzecz walki z AIDS przeznaczyła 35 mln dolarów na programy edukacyjne i prewencyjne w 55 krajach.
• W 2003 (30 września) John zarobił ponad 1,4 miliona funtów sprzedając meble i dekoracje ze swojego mieszkania w zachodnim Londynie, m.in. elżbietańskie obrazy, łóżka w stylu Art Deco, a także pokryte lamparcią skórką meble. Ceny za poszczególne rekwizyty zamykały się w przedziale od 40 do 67 tysięcy funtów.
• W sporządzonej w 2004 roku liście 10 najbogatszych muzyków świata, pianista zajął 3 lokatę z sumą 34 milionów za rok 2003.
• Materiał na 28. płytę Eltona – Peachtree Road z 2004 zarejestrowany został w Atlancie, gdzie muzyk ma dom.
• We wrześniu 2006 wystąpił w Operze Leśnej w Sopocie prezentując swoje największe przeboje, jak “Believe” czy “Crocodile Rock”. W TVN koncert obejrzało około 2,3 mln osób.
• Również w 2006 roku Elton John został uhonorowany nagrodą Disney Legends Award. Artysta otrzymał wyróżnienia za muzykę do animacji “Król Lew“. Wraz z nim nagrodę odebrał także autor tekstów Tim Rice.
• W tym samym roku wyjawnił, że ma w planach nagranie płyty hip-hopowej. ‘Chcę pracować z Pharrellem, Timbalandem, Snoop Doggiem, Kanye Westem i Eminemem. Chciałbym nagrać coś w stylu “No Diggity” Blackstreet. Uwielbiam tego typu beaty, ale sam nie wiem, jak coś takiego zrobić “ – powiedział.
• Fragmnety jego utworu pt. “Indian Sunset” użyto w remiksie utworu “Ghetto Gospel” 2Pac‘a.
• W wieku 60 lat Brytyjczyk ujawnił, że gdy miał 43 lata, uświadomił sobie, że nie ma pojęcia o podstawowych czynnościach domowych. Jak mówił – nie potrafił nawet włączyć pralki, ale wstydził się poprosić kogoś o pomoc.
• Był jednym z artystów, którzy 1 lipca 2007 roku oddali wielkim koncertem na Wembley hołd Księżnej Dianie
• Wirtualna Polska w styczniu 2008 roku podała, że piosenkarz ofiarował lekarzom i pielęgniarkom pracującym w Lesotho nietypowy prezent – 120 motocykli. Przejęty losem ludności gwiazdor udał się wraz z partnerem, Davidem Furnishem, do stolicy kraju, Maseru, aby ofiarować tamtejszym medykom 120 masywnych maszyn. “Chcemy usprawnić komunikację w Lesotho. Teraz lekarze będą mogli dotrzeć do najbardziej niedostępnych miejsc i zaopiekować się potrzebującymi” – skomentował Elton.

Dyskografia [edytuj]

1969 Empty Sky

1970 Elton John

1970 The Games (Original Soundtrack)

1971 Tumbleweed Connection

1971 Friends

1971 11-17-70 [live]

1971 Madman Across the Water

1972 Honky Chateau

1973 Don’t Shoot Me I’m Only the Piano Player

1973 Goodbye Yellow Brick Road

1974 Elton John’s Greatest Hits UK #1 (11), US #1 (10) (16x Platyna)

1974 Caribou

1975 Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy

1975 Rock of the Westies

1975 West of the Rockies [live]

1976 Here and There [live]

1976 Blue Moves

1977 Elton John’s Greatest Hits Volume II UK #6, US #21 (5x Platyna)

1978 A Single Man

1979 Victim of Love

1980 21 at 33

1980 Lady Samantha UK #56

1980 Elton John’s Milestones

1981 The Fox

1982 Jump Up!

1983 Too Low for Zero

1984 Breaking Hearts

1985 Your Songs

1985 Ice on Fire

1986 Leather Jackets

1987 Elton John’s Greatest Hits Vol. 3 US #84

1987 Live in Australia

1988 Reg Strikes Back

1989 Sleeping With the Past

1990 To Be Continued US #82

1990 The Very Best Of Elton John UK #1

1992 The One

1992 Rare Masters

1992 Elton John’s Greatest Hits 1976-1986

1993 Duets

1994 Reg Dwight’s Piano Goes Pop

1994 Chartbusters Go Pop! 20 Legendary Covers from 1969/70 as Sung by Elton John

1994 The Lion King Soundtrack

1994 Classic Elton John

1995 Made in England

1997 Big Picture

1997 In Memory (w hołdzie Księżnej Dianie)

1998 Tammy Wynette remembered

1999 The Muse

1999 Aida

2000 One Night Only [live]

2001 Songs from the West Coast

2001 Prologue

2002 Live at the Ritz

2004 Peachtree Road

2005 Songs From The West Coast

2006 The Captain and the Kid

2007 Rocket Man UK #2, US #9

Teledyski i fragmenty koncertów [edytuj]

1969 Your Song

1971 Tiny Dancer

1972 Mona Lisas And Mad Hatters

1972 Rocket Man

1973 Daniel

1973 Bennie And The Jets

1973 Goodbye Yellow Brick Road

1974 Step Into Christmas

1975 Ego

1975 Philadelphia Freedom

1976 Pinball Wizard

1976 Sorry Seems To Be The Hardes Word

1976 Don’t Go Breaking My Heart (With Kiki Dee)

1978 Song For Guy

1979 Are You Ready For Love

1980 Little Jeannie

1981 Chloe

1981 Nobody Wins

1981 Heels Of The Wind

1981 Facist Faces

1981 Just like Belgium

1981 Breaking Down The Barriers

1982 Blue Eyes

1982 Empty Garden

1983 I’m Still Standing

1983 Kiss The Bride

1983 I Guess That’s Why They Call It The Blues

1984 Passengers

1984 Who Wears These Shoes

1984 In Neon

1984 Sads Songs (Say So Much)

1985 Nikita

1985 Cry To Heaven

1988 I Don’t Wanna Go On With You Like That

1988 Town Of Plenty

1988 Japanese Hands

1988 A Word in Spanish

1989 Sacrifice

1989 Healing Hands

1989 Whispers

1989 Club At The End Of The Street

1990 You Gotta Love Someone

1992 The One

1992 Simple Life

1993 True Love (With Kiki Dee)

1993 The Last Song

1994 Circle Of Life

1994 Can You Feel The Love Tonight

1995 Made In England

1995 Believe

1995 Blessed

1995 Please

1996 You Can Make History (Young Again)

1996 Live Like Horses (With Luciano Pavarotti)

1997 Recover Your Soul

1997 Something About The Way You Look Tonight

1999 Written In The Stars (With Leann Rimes)

2000 Someday Out Of The Blue

2001 I Want Love

2001 This Train Don’t Stop There Anymore

2001 Original Sin

2002 Sorry Seems To Be The Hardes Word (With Blue)

2005 Ghetto Gospel

2005 Electricity

2006 Tinderbox

 

by http://pl.wikipedia.org/wiki/Elton_John